Evening in Atlantis - Lars Ickenroth
Deze indrukwekkende mural is gemaakt door Lars Ickenroth. De kunstenaar werd geïnspireerd door het muziekstuk ‘Evening in Atlantis’ van pianist Esbjörn Svensson en verbeeldt in het werk het gevoel van onder water zijn in de zomer. De ‘zeeleeuw’ in de mural is geïnspireerd op het wapen van Lelystad.
Evening in Atlantis
De duiker staat centraal, met zijn zware helm onder de arm en zijn blik gericht op het laatste avondlicht.
Het is onduidelijk: maakt hij zich gereed om af te dalen, wacht het avontuur nog onder het oppervlak, of is hij zojuist veilig teruggekeerd?
Naast hem: de heraldische zeeleeuw die terugkomt in de symboliek van Lelystad en Flevoland — metgezel en gids, maar ook roofdier met een eigen wil.
Fragmenten van een kompas verwijzen naar navigatie, avontuur, het zoeken naar richting.
Die dubbe…
Deze indrukwekkende mural is gemaakt door Lars Ickenroth. De kunstenaar werd geïnspireerd door het muziekstuk ‘Evening in Atlantis’ van pianist Esbjörn Svensson en verbeeldt in het werk het gevoel van onder water zijn in de zomer. De ‘zeeleeuw’ in de mural is geïnspireerd op het wapen van Lelystad.
Evening in Atlantis
De duiker staat centraal, met zijn zware helm onder de arm en zijn blik gericht op het laatste avondlicht.
Het is onduidelijk: maakt hij zich gereed om af te dalen, wacht het avontuur nog onder het oppervlak, of is hij zojuist veilig teruggekeerd?
Naast hem: de heraldische zeeleeuw die terugkomt in de symboliek van Lelystad en Flevoland — metgezel en gids, maar ook roofdier met een eigen wil.
Fragmenten van een kompas verwijzen naar navigatie, avontuur, het zoeken naar richting.
Die dubbelzinnigheid raakt aan Lelystad zelf: een jonge, volledig door mensen ontworpen stad, gebouwd op veroverde zeebodem,
maar toch nog altijd op zoek naar een eigen identiteit en karakter. Evening in Atlantis is een pianocompositie van Esbjörn Svensson.
Het stuk roept het gevoel op van vlak onder het wateroppervlak naar de laatste zon kijken: hoopvol, tevreden, maar ook melancholisch.
Staan we aan het begin van een nieuw avontuur, bereid het onbekende tegemoet te gaan en met meer karakter terug te keren?
Of heeft hij zijn laatste duik gemaakt? Het werk laat die vraag bewust open — ergens tussen land en water, vertrek en terugkeer, in het avondlicht van Atlantis.